Во денешното општество, вежбањето на критичкото размислување и рефлексивноста се од клучно значење. Не станува збор само за способноста да се анализираат и проценат различни идеи, туку и за способноста да се земе дистанца од нашите сопствени ставови и да се разликуваат фактите од емоциите. Кога размислуваме за насилен чин, на пример, ние не треба само да се потопуваме во човечката драма. Наместо тоа, треба да се запрашаме што претставува насилството, кои се неговите корени, што го предизвикува, зошто нанесува штета и како може да се спречи.
Критичкото размислување подразбира и константно преиспитување на сопствената позиција кон некоја тема. Не е доволно да се постават прашања за светот околу нас, туку и да се постават прашања за нашето лично учество во тие ситуации. Како се поставуваме на темите кои се на дневен ред? Какви се нашите предрасуди и какви се причините што не водат до формирање на ставовите што ги имаме?
Аргументирањето, како основа на критичкото размислување, не е насочено кон убедување на другите, туку кон објаснување и поддршка на нашите ставови. Притоа, важно е да се осигураме дека аргументите што ги даваме се логички и поткрепени со проверливи информации. Во оваа смисла, аргументирањето претставува интелектуален напор кој не е насочен кон манипулирање на слушателот, туку кон изложување на идеи со цел да се подигне квалитетот на дискусијата.
Секое аргументирање може да се распредели во три фази: теза, антитеза и синтеза. Тезата е нашата основна позиција. На пример, ако се зборува за етика во бизнисот, тезата може да биде дека етиката е клучна за успехот на бизнисите. Антитезата, пак, е ставот на оние кои тврдат дека етиката не е толку важна во однос на финансиите и конкурентноста. Во процесот на синтеза, се разгледуваат и двете страни и се обидуваме да извлечеме компромис, разјаснувајќи ги аргументите за и против. Овој процес не само што помага да го зацврстиме нашето разбирање на темата, туку ни дава и поголема способност да разбереме различни перспективи, а ни помага и при водењето на успешна дебата со соговорниците.
Накусо, развивањето на критичкото размислување не значи само да се поставуваат прашања, туку и да се вежба поставување на дистанца од сопствените мисли и објаснување на идеите со логика и вистински аргументи. Таквиот пристап не само што води до подобро разбирање на светот околу нас, туку и до подобра комуникација и аргументирање, што ги прави нашите ставови подлабоки и поубедливи.
