Јануари е месец на новогодишни одлуки, кои претставуваат лични ветувања и желба за промена.
Повеќето одлуки исчезнуваат веќе во првиот месец од Новата година а причината за тоа не е недостатокот на волја, туку погрешен пристап.
Според експертите реалистичните цели, флексибилноста и малите навики ја прават клучната разлика помеѓу откажувањето и успехот.
Големите одлуки честопати создаваат притисок, а не план.
Изјавите како „ќе ослабам“ или „ќе ја сменам кариерата“ звучат мотивирачки, но, се премногу широки. Фокусирањето на чувството и искуството, наместо на крајниот резултат, ја прави одлуката поодржлива.
Подобар пристап е да се каже: „сакам да се чувствувам поенергично“ или „сакам да истражувам работа што ми дава смисла“. Ваквите цели водат кон конкретни, мали чекори.
Психолозите предупредуваат против зборовите „секогаш“ и „никогаш“. Тие создаваат менталитет на сè или ништо. Еден погрешен ден потоа значи целосен неуспех.
Наместо тоа, користете флексибилен јазик: „учам што ми одговара“ или „сакам да експериментирам“.
Таквиот пристап ја зголемува упорноста.
Новогодишните одлуки мора да сметаат на падови. Плановите честопати не успеваат затоа што се прилагодени само на „идеалниот ден“. Стресот, заморот и непредвидените обврски се неизбежни, а упорноста е поважна од совршенството.
Секој ден е нов почеток, без да чекате понеделник или следната година.
Една од најефикасните стратегии е да поврзете нова навика со постоечка. Примерите се едноставни: После кафе, запишете една мислач
Потоа, прилагодете ја и околината на целта.
Позитивната емоција дава значење на целта. Целите поврзани со нешто пријатно се полесни за одржување.
Како да ги одржите новогодишните одлуки?
Успешните новогодишни одлуки се базираат на реални очекувања, флексибилност и мали чекори. Фокусот на процесот, а не на совршенството, носи долгорочни резултати. Овој пристап, ги зголемува шансите одлуките навистина да станат дел од секојдневниот живот.
