Европа, поголемиот дел од Северна Америка, делови од јужна Јужна Америка и југоисточна Австралија и неколку други места користат летно сметање на времето. Летното сметање на времето е практика за подобро користење на подолгата дневна светлина достапна во текот на летото, така што темнината паѓа во подоцнежно време од часовникот. Часовниците се поместуваат нанапред за еден час во пролет.
Почнувајќи од 2023 година, околу 34 проценти од земјите во светот го менуваат саатот. Некои земји го набљудуваат само во некои региони. Во Канада, цел Јукон, поголемиот дел од Саскачеван и делови од Нунавут, Онтарио, Британска Колумбија и Квебек не го почитуваат . Го набљудуваат четири австралиски држави и една територија. Во Соединетите Американски Држави, е таму го менуваат саатот, освен Хаваи и Аризона. Но, таму анкетите покажале дека американците се за укинување на летното сметање на времето.
Историјата бележи дека од Рим се обидувале да го искористат дневното светло, па ги приспособувале дури и водните часовници. Во сатирично писмо до уредникот на Журнал де Париз во 1784 година, Бенџамин Френклин предложил дека ако Парижаните можат да се разбудат порано во текот на летото, тие би заштедиле на употребата на свеќи и масло, но тој не предложил менување на часовниците.
Првпат менувањето на часовниците било реализирано во Заливот Тандер во Онтарио, Канада, во 1908 година. Во образложението за придобивката се вели
„По синхроно ресетирање на сите часовници во регионот на еден час пред стандардното време во пролет, во очекување на подолги дневни часови, поединците кои следат распоред заснован на часовникот ќе бидат будни еден час порано во сончевиот ден отколку што би било инаку. Ќе почнат и ќе ги завршуваат секојдневните работни рутини еден час порано; во повеќето случаи, тие ќе имаат дополнителен час дневна светлина на располагање по нивните работни активности.“
Летното сметање на времето започнува в недела на 31 март во 02:00 часот, кога со поместување за еден час нанапред времето во 02:00 часот ќе се смета како 03:00 часот.
