Oпштество во кое секој е почитуван и ценет! Tоа го бараат лицата со аутистичен спектар на нарушувања во развојот. Во својата годинешна порака македонското научно здружение за аутизам(МНЗА) констатира дека „предолго стереотипите и недоразбирањата ги обликуваат наративите околу аутизмот“.
„Предолго, стереотипите и недоразбирањата ги обликуваа наративите околу аутизмот, создавајќи бариери за поединците од спектарот “– вели годинешната порака на претседателот на најстарото здружение на професионалци кои се занимаваат со проблематиката на децата со аутизам – Македонското научно здружение за аутизам МНЗА.
„Аутистичниот спектар на нарушување е невроразвојна состојба која влијае на тоа како поединците го перцепираат светот и како комуницираат со другите. Се проценува дека 1 од 32 луѓе во САД се во спектарот ‒ бројка што нагласува како аутизмот е суштински дел од нашата глобална заедница. Аутизмот не е нешто што треба да се „поправа“ или „излечи“; туку, тоа е поинаков начин на доживување на светот ‒ доказ за богатството на човековата различност.“ – пишува претседателот на МНЗА во својата порака испратена до сите заедници и медиуми во државата.
Светскиот ден за подигање на свеста за аутизмот не е само подигање на свеста, туку се работи за за нивно прифаќање и силно општествено дејствување Денес, и секој ден, мора да се посветиме на рушење на овие бариери. Станува збор за препознавање на уникатните способности, таленти и перспективи што луѓето со аутизам ги носат со себе.
Многу семејства се соочуваат со пречки при навигација во образовните системи, пристап до здравствена заштита и пронаоѓање инклузивни работни места. Аутизмот не е состојба што одговара на сите. Потребите на поединците многу варираат, а нашите системи мора да го одразуваат тоа, со што ќе бидат прилагодливи, инклузивни и сочувствителни – додава претседателот на МНЗА.
„Градењето на навистина инклузивно општество бара сите нас – доктори по медицина, специјални едукатори и рехабилитатори, психолози, социјални работници, креатори на политики, работодавци, здравствени работници и другите членови на заедницата, да работиме заедно. Родителите и старателите неуморно се залагаат за своите најблиски. Наставниците и терапевтите со својата посветеност им помагаат на учениците со аутизам да го откријат својот потенцијал. Работодавците кои го ценат невродиверзитетот даваат пример на другите, создавајќи средини каде секој може да напредува. Но, вклученоста не застанува на училиштата или на работните места. Започнува во нашите домови, населби и пошироки општествени кругови. Треба да обезбедиме дека секој поединец, без оглед на неговите способности, треба да има чувство на припадност и почит од страна на заедницата. “
Трајковски повикува на лицата со аутизам да им порачаме – „Вие сте ценети. Вие внесувате неверојатна длабочина и перспектива на нашиот свет. Вашите придонеси се важни, а ние сме посветени на создавање општество каде што ќе бидете почитувани и поддржани за да ги остварите вашите соништа.
На лицата со аутизам да им порачаме: видени сте!“
